ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΣ

αργοπεθαίνει... Αργοπεθαίνει... Pablo Neruda Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει. Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα. Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές. Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό...

Καθούμενος στον οίκο μου , σκέφτομαι διψασμένος , φοράω τα ακουστικά , και μένω παγωμένος Ακούσατε μια βοή που βούιξε στ ΄αυτί μου ? Σαν μάνας ήτανε κραυγή , κούρνιασε στην αυλή μου Λοιπόν το σκέφτηκα καλά , και θα αλλάξω ρότα . Δεν θα φωνάζω για όλα αυτά , κι ούτε θα σας γκρινιάζω . Θα ομιλώ ψιθυριστά , μόνο που ανατριχιάζω Σαν πρώτη σκέψη μου ΄ρχεταί για τούτο τον αιώνα , η παγκοσμιοποίηση που ΄χει βαρεί χειμώνα Την φέρνω βόλτα από ΄δω , την φέρνω κι απ ΄την άλλη, και κοίτα που με έπιασε πάλη μεγάλη ζάλη. Γλυκιά μου το αποφάσισα , δεν τρώγω άλλες μπάμιες , μες ΄την ζωή μου μάσησα , δεκάδες και χιλιάδες . Είναι τροφή αυτό που θες εγώ να μασουλάω ? Η είναι σάλτσα αυτή για πες ? διαρκώς ξερνοβολάω . Φτιάξε μωρό μου ένα αυγό κι ας είναι από κλούβιο . Φοβάσαι μη και αισθανθώ ? Βρε όλα ,μοιάζουν ίδιο. Καλά ,καλά ηρέμισε δεν σε ξανά μαλώνω , τις μπάμιες πάντως μια φορά , σίγουρα τις γλιτώνω . Λοιπόν ,αφού συγύρισα...